Anadolu üniversitelerinde akademik gastroenteroloji ve sorunlari
Academic gastroenterology and its problems in Anatolian universities
Ege Üniversitesi Tip Fakültesi, Gastroenteroloji Bilim Dali2, izmir
Özet
Giriş ve amaç: Anadolu üniversitelerinde gastroentreroloji ünitelerinin imkanlarini ve sorunlarini ortaya koymak için bir anket çalışması planlandi. Gereç ve yöntem: çalışmaya Istanbul, Ankara ve Izmir dışında gastroenteroloji bilim dali veya endoskopi ünitesi bulunan fakülteler alındı. Anket formu ile birimlerin personel ve cihaz durumlari, uyguladi klari Girişimsel islemler, akademik faaliyetleri ve sorunlari belirlenmeye çalisildi. Bulgular: Anket formu gönderilen 27 Tıp Fakültesinden 26’si çalışmaya katildi. Veriler değerlendirildiginde birimlerin 2/3’ünün son 8 yıl içerisinde kuruldugu, personel sayisi ve cihaz parki açısından aralarinda belirgin fark olduğu gözlendi. Birimlerin yarisindan fazlasinda ERCP, hemen tamamında çesitli Girişimsel endoskopik yöntemlerin uygulandigi saptandi. Kliniklerin öncelikli sorunlari makineteçhizat, fizik alan ve personel yetersizligi ile ilgiliydi. Sonuç: araştırma büyük sehirlerimiz dışında kalan üniversitelerimizde son yıllarda gastroenteroloji ünitelerinin hem sayi hem kalitesinde önemli bir gelisme olduğunu, ancak birçok birimde temel sorunlarin hala çözüm bekledigini ortaya koydu.
Abstract
Background and aims: The study was planned to investigate the facilities and problems of gastroenterology units in Anatolian Universities. Materials and methods: All of the medical faculties in our country except for those located in Istanbul, Ankara and Izmir were included in the study. We investigated the following areas using a questionnaire form: staff and equipment status, research activities, interventional procedures being performed in these units, and their special problems. Results: All faculties except one completed the questionnaire form. The analyses of data revealed that 2/3 of these units were founded in the last eight years. There was an important difference among units from the standpoint of the number of academic and other staff, and regarding medical equipment. Interventional ERCP in more than half of the units and other interventional procedures in nearly all of the units were available in routine clinical practice. The lack of sufficient endoscopic equipment, physical area and medical staff were among the main problems of the units. Conclusion: This study showed that there have been important developments in the number and quality of gastroenterology units in Anatolian Universities in recent years. However, some basic problems still require resolution.
