Giriş ve Amaç:Helicobacter pylori-negatif kronik atrofik gastrit, etiyolojisi heterojen olan ve bazı olgularda otoimmün mekanizmalarınrol oynayabildiği bir gastrik mukozal atrofi tablosudur. Bu çalışmada,Helicobacter pylori-negatif kronik atrofik gastritli hastalarda karaciğer ve dalak boyutlarına ilişkin bulguların klinik ve laboratuvar verilerle birlikte ele alınması hedeflenmiştir.Gereç ve Yöntem:Retrospektif olaraktasarlanan bu çalışmada, histopatolojik olarakHelicobacter pylorinegatif kronik atrofik gastrit tanısı doğrulanmış 102 hasta değerlendirildi. Hast-aların demografik verileri, endoskopik ve histopatolojik bulguları, laboratuvar parametreleri ve eş zamanlı batın ultrasonografi veya bilgisayarlı tomografi raporlarından elde edilen karaciğer ve dalak uzunlukları analiz edildi. Hepatomegali ve splenomegali standart radyolojik kriterlere göretanımlandı.Bulgular:Hastaların 64’ü kadın (%62.7), 38’i erkek (%37.3) olup tüm kohortun yaş ortalaması 56.08 ± 7.45 yıl idi. Hepatomegali 30hastada (%29.4), splenomegali ise 4 hastada (%3.9) saptandı. Hepatomegali kadın hastalarda erkeklere göre daha sık gözlenmekle birlikte bu fark istatistiksel anlamlılık düzeyine ulaşmadı (p = 0.068). Hepatomegali varlığı ile yaş, hemoglobin, ortalama eritrosit hacmi, trombosit düzeyi veintestinal metaplazi arasında anlamlı ilişki saptanmadı.Sonuç:Bu çalışmadaHelicobacter pylori-negatif kronik atrofik gastritli hastalarda hepa-tomegali oranı dikkate değer düzeyde bulunmuş, ancak hepatomegali ile temel laboratuvar parametreleri, intestinal metaplazi ve splenomegali arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Bulgular, bu hasta grubunda karaciğer boyut artışının olası metabolik veya otoimmün süreçlerle ilişkisinin ileri çalışmalarla araştırılması gerektiğini düşündürmektedir.
Background and Aims:Helicobacter pylori-negative chronic atrophic gastritis is a form of gastric mucosal atrophy with a het-erogeneous etiology, in which autoimmune mechanisms may play a role in some cases. This study aimed to evaluate liver and spleen dimensions in patients withHelicobacter pylori-negative chronic atrophic gastritis in relation to clinical and laboratory parameters.Materials and Methods:In this retrospective study, 102 patients with histopathologically confirmedHelicobacter pylori-negative chronic atrophic gastritis were evaluated.Demographic data, endoscopic and histopathological findings, laboratory parameters, and liver and spleen lengths obtained from concomitant abdominal ultrasonography or computed tomography reports were analyzed. Hepatomegaly and splenomegaly were defined according to standardradiological criteria.Results:Of the patients, 64 were female (62.7%) and 38 were male (37.3%), and the mean age of the entire cohort was 56.08± 7.45 years. Hepatomegaly was detected in 30 patients (29.4%), whereas splenomegaly was observed in 4 patients (3.9%). Although hepatomegaly was more frequently observed in female patients than in male patients, this difference did not reach statistical significance (p = 0.068). Nosignificant association was found between the presence of hepatomegaly and age, hemoglobin level, mean corpuscular volume, platelet count, orintestinal metaplasia.Conclusion:In this study, the prevalence of hepatomegaly was found to be considerable among patients withHelicobacter pylori-negative chronic atrophic gastritis; however, no significant association was detected between hepatomegaly and basic laboratory parame-ters, intestinal metaplasia, or splenomegaly. These findings suggest that the potential relationship between increased liver size and metabolic orautoimmune processes in this patient group should be further investigated in future studies.
