Agustos 2026
HER2-pozitif metastatik mide kanserinde gerçek yaşam tedavi yaklaşımları ve sağkalım sonuçları
Real-world treatment patterns and survival outcomes in HER2-positive metastatic gastric cancer
- Ana Sayfa
- Sayılar
- Agustos 2026
- HER2-pozitif metastatik mide kanserinde gerçek yaşam tedavi yaklaşımları ve sağkalım sonuçları...
Özet
Giriş ve Amaç: Son dekatta insan epidermal büyüme faktörü reseptörü-2-pozitif metastatik mide kanserinin tedavisinde önemli gelişmeler kaydedilmiş olmasına rağmen, dünyanın bazı bölgelerinde yeni tedavilere erişimde hâlen güçlükler bulunmaktadır. Bu çalışmada, insan epidermal büyüme faktörü reseptörü-2-pozitif metastatik mide kanseri olan hastalarda gerçek yaşamda uygulanan tedavi seçimleri, sonraki basamak tedaviye ulaşma oranları ve sağkalım sonuçlarını tanımlamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif kohort çalışmasına, 1 Ocak 2015 ile 30 Aralık 2024 tarihleri arasında insan epidermal büyüme faktörü reseptörü-2-pozitif metastatik mide kanseri tanısı ile en az bir basamak sistemik antineoplastik tedavi almış, ≥ 18 yaşındaki hastalar dahil edildi. Çalışmanın birincil sonlanım noktası, gerçek yaşam klinik pratiğinde tedavi seçimlerini ve sonraki basamak tedaviye ulaşma oranlarını tanımlamaktı. İkincil sonlanım noktaları ise tedavi basamaklarına göre progresyonsuz sağkalım ve genel sağkalım idi. Bulgular: Toplam 39 hasta çalışmaya dahil edildi; medyan yaş 65,5 yıl (min - max: 24,2 - 82,9) olup hastaların %74,4’ü erkekti. En sık uygulanan birinci basamak tedaviler oksaliplatin + 5-florourasil + trastuzumab (%38,5) ve dosetaksel + sisplatin + 5-florourasil + trastuzumab (%25,6) idi. Hastaların %15,4’ü trastuzumab almamış olup, hiçbir hasta birinci basamakta pembrolizumab tedavisi almamıştı. Medyan birinci basamak progresyonsuz sağkalım 7,49 ay (%95 GA 5,56 - 9,42), medyan genel sağkalım ise 16,53 ay (%95 GA 12,56 - 20,49) olarak saptandı. Hastaların %68,4’ü ikinci basamak, %41,0’ı üçüncü basamak ve %10,3’ü dördüncü basamak tedavi almıştı. İkinci basamakta tedaviler çoğunlukla irinotekan + 5-florourasil temelli iken, üçüncü basamakta en sık kullanılan rejim paklitakseldi. Medyan progresyonsuz sağkalım ikinci basamakta 3,35 ay (%95 GA: 3,02 - 3,68), üçüncü basamakta ise 2,69 ay (%95 GA 2,28 - 3,10) olarak bulundu. Tüm tedavi basamaklarında tedavi kesilmesinin en sık nedeni hastalık progresyonu idi. Sonuç: İnsan epidermal büyüme faktörü reseptörü-2-pozitif metastatik mide kanseri, gerçek yaşam verilerinde hâlen kötü sağkalım ile ilişkilidir ve yeni ajanlara erişim sınırlıdır. Daha etkili tedavilere ve yeni tedavi yaklaşımlarının rutin klinik pratiğe daha iyi entegre edilmesine yönelik önemli bir gereksinim devam etmektedir.
Abstract
Background and Aims: Despite the evolution in management of metastatic human epidermal growth factor receptor-2 gastric cancer over the past decade, challenges remain in accessing new therapies in some parts of the world. We aimed to describe real-world treatment patterns, attrition, and survival outcomes in patients with human epidermal growth factor receptor 2-positive metastatic gastric cancer. Materials and Methods: This retrospective cohort study included patients aged ≥ 18 years with human epidermal growth factor receptor 2-positive metastatic gastric cancer who received at least one line of systemic antineoplastic therapy between January 1, 2015, and December 30, 2024. The primary outcome of the study was to define treatment choices and attrition rates in real-world clinical practice. Secondary endpoints were progression-free survival across treatment lines and overall survival. Results: Thirty-nine patients were included; median age was 65.5 years (min - max, 24.2 - 82.9), and 74.4% were male. The most common first-line regimens were oxaliplatin + 5-fluorouracil plus trastuzumab (38.5%) and docetaxel + cisplatin + 5-fluorouracil plus trastuzumab (25.6%); 15.4% did not receive trastuzumab, and no patient received pembrolizumab as first-line treatment. Median first-line progression-free survival was 7.49 months (95% CI 5.56 - 9.42), and median overall survival was 16.5 3months (95% CI 12.56 - 20.49). Overall, 68.4% of patients received second-line therapy, 41.0% received third-line therapy, and 10.3% proceeded to fourth-line treatment. Second-line treatment was predominantly irinotecan + 5-fluorouracil-based, while paclitaxel was the most frequent thirdline regimen. Median progression-free survival was 3.35 months (95% CI 3.02 - 3.68) in the second line and 2.69 months (95% CI 2.28 - 3.10) in the third-line setting. Disease progression was the leading cause of treatment discontinuation across all lines. Conclusion: Human epidermal growth factor receptor-2-positive metastatic gastric cancer remains associated with poor survival and limited real-world access to novel agents. There is an ongoing need for more effective therapies and better implementation of new treatments in routine practice.
