Giriş ve Amaç:Özofagus, mediastendeki pulsatil kardiyovasküler yapılar ile yakın komşuluk gösterir. Bu pulsatil yapılar yüksekçözünürlüklü özofagus manometrisi yapılan hastalarda manometri traselerinde basınç artefaktları olarak izlenirler. Distal kontraktil integral, özofa-gus gövdesinin kasılmasının gücünü ölçen bir metriktir. Bu çalışmanın amacı, yüksek çözünürlüklü özofagus manometrisi işleminde pulsatil kardi-yovasküler basınçların sıklığının gösterilmesi ve distal kontraktil integral üzerine etkilerini göstermektir.Gereç ve Yöntem:Çalışmamızda, Ocak2018-Mayıs 2023 tarihleri arasında yüksek çözünürlüklü özofagus manometrisi yapılan 135 hastanın traseleri retrospektif olarak incelendi. Distalkontraktil integral ölçümü yapılamayan akalazya ve aperistaltizm tanılı toplam 22 hastaya ait veriler çalışma dışında bırakıldı. Manometri trasesinde20 mmHg’dan fazla basınç oluşturan pulsatil basınç bölgesi saptanan kayıtlarda distal özofagus peristaltizminden önce ve sonraki pulsatil basınçlarayrı ayrı ölçüldü. Manometri analiz programının otomatik olarak hesapladığı distal kontraktil integral değeri DCI-1 olarak kaydedilirken pulsatilbasınçlar çıkartıldıktan sonra hesaplanan değer DCI-2 olarak kaydedildi.Bulgular:Çalışmaya dahil edilen 113 hastaya ait manometri traseler-inin 29’unda (%25.6) pulsatil basınç bölgeleri mevcuttu. Hastaların 14’ü kadın (%48.2) ve yaş ortalaması 40.2 ± 15.8 yıldı. DCI-1 değeri 1073.90mmHg•sn•cm [715.10-1920.50], pulsatil basınçlar çıkarıldıktan sonra hesaplanan DCI-2 değeri ise 1070.40 mmHg•sn•cm [597.85-1800.55] olarakbulundu (p< 0.001). Distal kontraktil integral değerleri arasında anlamlı düzeyde farklılık olmasına rağmen sadece bir hastada nihai tanıda değişik-lik oldu. Hiperkontraktil özofagus tanısı olan hastaya ait sonuç normal özofagus motilitesi olarak değişti.Sonuç:Yüksek çözünürlüklü özofagusmanometrisi yapılan hastalarda pulsatil basınçlar distal kontraktil integral üzerinde anlamlı düzeyde artışa yol açmaktadır. Tanı değişikliği sıkolmamakla birlikte hiperkontraktil özofagus tanısı alan manometri traseleri, pulsatil basınçlar açısından dikkatli değerlendirilmelidir.
Background and Aims:The esophagus lies in close anatomical proximity to pulsatile cardiovascular structures within themediastinum. These structures may produce pressure artifacts on high-resolution esophageal manometry tracings. The distal contractile integral is a calculated metric that reflects the strength of esophageal body contractions. This study aimed to determine the frequency of pulsatile cardi-ovascular pressure artifacts and assess their impact on distal contractile integral values obtained during high-resolution esophageal manometry.Materials and Methods:Tracings of 135 patients who underwent high-resolution esophageal manometry between January 2018 and May 2023 were retrospectively reviewed. Patients diagnosed with achalasia or aperistalsis, in whom distal contractile integral could not be calculated(n=22), were excluded. In patients with cardiovascular pressure zones exceeding 20 mmHg, pulsatile pressures occurring before and after distalesophageal peristalsis were separately measured. The value automatically calculated by the analysis software was recorded as DCI-1. After excluding pulsatile pressure segments, the recalculated value was recorded as DCI-2.Results:Pulsatile cardiovascular pressure zones wereidentified in 29 of 113 patients (25.6%). Fourteen were female (48.2%) with a mean age of 40.2 ± 15.8 years. The median DCI-1 was 1073.90mmHg·s·cm [IQR: 715.10-1920.50], and DCI-2 was 1070.40 mmHg·s·cm [IQR: 597.85-1800.55] (p < 0.001). Despite statistical significance, only one patient experienced a change in final diagnosis from hypercontractile esophagus to normal motility.Conclusion:Pulsatile cardiovascularpressures significantly increase distal contractile integral values on high-resolution esophageal manometry. Although diagnostic changes are rare,tracings suggesting hypercontractile esophagus should be carefully evaluated for potential cardiovascular artifacts.
